Prof. Dr. Burhanettin FARİZOĞLU · Bölüm Başkanı
Balıkesir Üniversitesi · Mühendislik Fakültesi · Çevre Mühendisliği Bölümü
Çevre Bilimleri Anabilim Dalı · bfarizoglu@balikesir.edu.tr
Üç konuyu ayrı ayrı değil, tek bir sistem olarak göreceğiz.
Çevre, gelecek nesillere ait bir emanettir; bizim sadece kullanım hakkımız vardır.
Çevre emanet — kirletmek borçlanma.
Mühendislik bu emaneti taşımanın aracı; ama tek başına yeterli değil. Asıl güç toplumsal bilinçte.
Canlıyı saran, etkileyen tüm dış unsurlar:
hava, su, toprak, bitki, hayvan…
Sadece "doğa" değil — ses, koku, radyasyon dahil her şey.
Birleşmiş Milletler "temiz çevrede yaşamayı temel insan hakkı" olarak ilan etti. Çevre artık bir grup uzmanın değil, tüm insanlığın meselesi.
Çevre kirliliği şu beş başlık altında ele alınır. Her biri birbirini besler.
kanalizasyon suyumuz arıtılmadan ırmaklara, göllere, denizlere boşalıyor.
ton/yıl katı atık üretimi
insan-doğa için uygun düzenli depolama
OSB var; bakanlık verilerine göre yaklaşık 140'ında arıtma tesisi.
Fiili işletme incelendiğinde aktif, etkin ve tam kapasiteyle çalışan tesis oranı %60'ın altında.
belediye düzenli depolamadan yararlanıyor (2023)
aktif düzenli depolama tesisi
Doğanın kendini yenileme hızı, bizim kirletme hızımızdan küçük kaldı.
Sanayi devrimi sonrası ekosistem nefes alamıyor.
100 yıl önce kirlenmenin tamamen ortadan kaldırılması hedeflenmişti — ama bu modern medeniyetin elimine edilmesi demekti.
Hiç kimse modern teknolojinin sağladığı konfordan vazgeçmek istemez. Bu yüzden tarif pratik olmalı.
Bir başka açıdan: büyük miktarlardaki az yoğun kirleticileri, çok küçük miktarda yoğun kirleticilere dönüştürmek.
Konut ve sanayi tesislerinin büyük çoğunluğu verimli topraklar üzerine kuruluyor.
Tarım alanlarımız bir daha kullanılamayacak şekilde yok ediliyor.
Verimli sebze ve meyve bahçeleri betonlaşıyor.
Doğal güzelliklerimiz yok olurken bu alanların ekonomik potansiyeli de azalıyor.
Tedavi, su temini, tarımsal verim kaybı, balıkçılık çöküşü.
Göç, eşitsizlik, halk sağlığı eşitsizliği — kirlilik fakirin omuzuna biner.
Gelecek nesle bırakılan miras. "Emanet" kavramının somut karşılığı.
Doğal sera etkisi olmasaydı dünya −18 °C.
Sorun "etki" değil — fazlalığı.
İnsan kaynaklı CO₂, CH₄, N₂O atmosferdeki dengeyi bozdu.
274 yılda +50%
sanayi öncesine göre küresel ortalama (2024)
Paris Anlaşması hedefi: +1.5 °C
Mevcut gidişat sürerse 2050'de +2.5 °C — kuraklık, deniz seviyesi, tür kayıpları artar.
Stratosferde UV kalkanı. CFC'lerle delindi → Montreal Protokolü ile iyileşiyor.
SO₂ + NOx → orman, tarla, su kaynaklarına zarar. Endüstriyel filtre teknolojisi büyük ölçüde çözdü.
Küresel sözleşme + mühendislik çözümü = işe yarıyor.
Özellikle iç ve doğu bölgeler — tarım suyu kıtlığı, baraj seviyelerinde düşüş.
Karadeniz başta, kısa sürede yıkıcı yağışlar — altyapı yetmiyor.
Marmara ve Ege kıyılarında erozyon, tuzlu su girişimi tehdidi.
Buğday rotamız değişiyor, zeytinlik ve bağ alanları yer değiştiriyor.
Coğrafik konum kış aylarında durgun hava oluşturuyor; kentte hava kirliliği zirve yapıyor.
BAÜ Çevre Mühendisliği öğretim üyelerince yürütülen çalışma güçlü korelasyon ortaya koydu.
Sahil ilçelerinde turizm + ikincil konut baskısı arıtma kapasitesini aşıyor.
Ülke içi kaynaklar yanında başta Tuna Nehri olmak üzere ülke dışından gelen kirleticiler denizlerimizde birikiyor.
Sonuç: balıkçılık ve su ürünleri üretimi miktar ve kalite olarak her geçen gün azalıyor.
ülke topraklarımız yoğun erozyon baskısı altında
Sebepler:
Toprak baraja, göle, denize taşınıyor → barajlar erken doluyor → ekonomik ömürleri kısalıyor.
Tekstil yıkamasından, kozmetikten, ambalaj parçalanmasından, lastik aşınmasından okyanusa.
İçtiğimiz musluk suyunda, deniz tuzunda, balıkta, hatta anne sütünde tespit ediliyor.
Klasik arıtma tesisleri tutamaz. İleri membran teknolojisi gerek — Türkiye'de henüz yaygın değil.
Çevre kirliliği artık görünür endüstriyel atıktan ibaret değil — moleküler ölçeğe indi.
Su, hayatın evrensel çözücüsüdür — biyolojik döngünün tek vazgeçilmezi.
vücudumuz
beynimiz
Yeryüzü %71 su — içilebilir taze su < %1
Kanalizasyon, deterjan, mutfak yağları
Boyahane, tekstil, gıda, kimya, metal
Gübre, pestisit, kontrolsüz sulama akıntıları
Deponi sahalarından çıkan ve yeraltı sularına ulaşan kirleticiler
Şehrin içme suyu rezervi.
Genel olarak iyi çalışıyor; zamanla revizyon ve iyileştirme şart.
Arıtılmış su evlere ulaşmadan kirlenebilir.
Zeytinyağı fabrikalarından çıkan koyu, yüksek kirlilik yüklü atıksu.
Zeytin sektörüne özel karasu arıtma teknolojisi + sürdürülebilir planlama acil.
"Adına kanun bulunan zeytin, kendi atığından kirleniyor."
Balıkesir'de tarıma bağlı sanayi hızla büyüyor:
Bölge geneline dağınık; çoğunda arıtma yok ya da var ama işletme sorunlu.
Doğru proses + doğru işletme. Tesis kurmak yetmez, sürdürmek şart.
Atığı bertaraf etmek değil, hammaddeye dönüştürmek.
Aşırı gübre + tarım ilacı kullanımı tarım arazisini uzun vadede verimsizleştiriyor.
Sulama ile yeraltı suyuna sızan azot ve fosfor → içme suyu kaynaklarına ulaşıyor.
Atıksu arıtmasından beklenen tek şey: süspanse partikülün giderilmesi.
Tesislerimiz organik karbonlu kirleticileri arıtacak şekilde projelendirilmiş.
İleri arıtma — ötrofikasyonu da önleyen N ve P giderimi.
Türkiye'nin çoğu tesisi ileri arıtmaya geçmek zorunda.
Arıtılmadan deşarj edilen evsel ve endüstriyel atık sular nehir ve gölleri kirletiyor.
Sonuç: tarımsal sulamada verim ve kalite düşüyor, su ürünleri azalarak yok oluyor.
Bazı bölgelerde toplu balık ölümlerine yol açan ekolojik felaketler yaşanıyor.
Aşırı azot/fosfor + ısınma + akıntı azalması → deniz salyası ekosistemi boğdu.
Türkiye için uyandırma çağrısı oldu — hâlâ alınması gereken yapısal önlem var.
Başta Avrupa Birliği olmak üzere pek çok ülke; çevre değerleri gözetilmeden üretilen ürünlerin ithal ve ihracatına büyük sınırlar getiriyor.
Üretim faaliyetlerinin çevre ile uyumu artık ekonomik bir zorunluluk.
Balıkesir ilçelerinde madencilik faaliyetleri önemli ölçüde yapılıyor.
Kural basit: maden bulunduğu yerde çıkarılır. Ama "nasıl çıkarıldığı" hayati.
İyi değerlendirilmeli — kümülatif çevre etkisi, su havzaları, koruma alanları gözetilmeli.
Maden işletme sonrası arazi rehabilitasyonu şart — yasa zaten var, uygulama eksik.
Katı atıkların toplanması, biriktirilmesi, taşınması, geri kazanımı ve nihai bertarafını kapsayan sürdürülebilir katı atık yönetimi ilkesi mutlaka benimsenmeli.
Katı atık "değersiz çöp" değil — ekonomiye kazandırılacak hammaddedir.
Balıkesir bu konuda birçok ilden daha iyi durumda — bölgede aktif geri dönüşüm tesisleri faaliyette.
Ama eski deponi sahasının ıslahı + sızıntı suyu arıtımı acil iş.
Atmosfere CO₂ → iklim ısınır → buharlaşma artar → yağış rejimi değişir → su stresi.
Endüstriyel atıksu → su kirlenir → tarım kirlenir → toprak kirlenir → gıdaya geri döner.
Toprak erozyonu → barajlar dolar → su deposu küçülür.
Hepsi birbirinin sebebi ve sonucu.
Çevre, kalkınmanın hem kaynağı hem de sınırıdır.
BM Sürdürülebilir Kalkınma Hedefi'nin 6'sı doğrudan su – iklim – çevre.
Çevre Mühendisliği "servis" bir disiplin değil — stratejik bir disiplin.
Bir ürünün üretiminde harcanan toplam su su ayak izi olarak ölçülür. Sayılar şaşırtıcı:
Su tasarrufu musluğu kapatmaktan ibaret değil — tüketim seçimlerinin bizzat kendisi.
Musluğu açık bırakmamak — ortalama 6 lt/dk. Diş fırçalama 2 dk = ~12 lt.
Ayrıştırma → geri dönüşüm. Cam, plastik, kağıt ayrı toplandığında "çöp" olmaz.
Bilinçli alışveriş — gereksiz ambalaj, hızlı moda, gereksiz yolculuk.
Çevre okuryazarlığı — çocuğa, komşuya, öğrenciye anlatmak. Asıl çarpan etkisi burada.
Büyük şehre damlatmalı filtre = hatalı seçim. Ölçek + akış + atıksu karakteri matematiği iyi yapılmalı.
Tesis kurmak bir, sürdürmek başka. Operatör eğitimi ve yedek parça bütçesi ihmal edilmemeli.
Karasu, mikroplastik, ileri arıtma — sektöre özel çözümler için üniversite-sanayi köprüsü.
Vatandaşa "rakam" değil, anlam anlatmak. Bu konferans gibi.
Bölüm Başkanı
Çevre Mühendisliği Bölümü
Balıkesir Üniversitesi · Mühendislik Fakültesi
Çevre Mühendisliği Bölümü
Çevre Bilimleri Anabilim Dalı
Çevre kirliliği, atıksu arıtımı ve sürdürülebilir kalkınma alanlarında akademik çalışmalar.
Sağlıklı ve temiz bir çevrede yaşamak — en başta gelen insan haklarından biridir.
Prof. Dr. Burhanettin FARİZOĞLU
Bölüm Başkanı
Balıkesir Üniversitesi · Mühendislik Fakültesi
Çevre Mühendisliği Bölümü · Çevre Bilimleri Anabilim Dalı
bfarizoglu@balikesir.edu.tr